21 Kasım 2017 Salı
 
ANA SAYFA FOTO GALERİ KIRIKKALE WEB TV İLÇE-BELDE HABERLERİ
Haber Ara  
 
İşitme Engelli Emine'nin Hedefi Olimpiyat Şampiyonluğu
İşitme Engelli Emine'nin Hedefi Olimpiyat Şampiyonluğu
Öğrenciler Oku Projesiyle Okuma Alışkanlığı Kazanıyor
Öğrenciler Oku Projesiyle Okuma Alışkanlığı Kazanıyor
KIRIKKALE’YE AİLE ÇİFTLİĞİ
KIRIKKALE’YE AİLE ÇİFTLİĞİ
Takımda kardeşlik havası oluşturduk
Takımda kardeşlik havası oluşturduk
  YAZARLARIMIZ
ATMIŞ YILLIK DOST
26 Ağustos 2015 Çarşamba Bu yazı 9563 kez okunmuştur.
 
  
Yazı boyutu : 13 Punto 15 Punto 17 Punto 19 Punto

 

          Toplum olarak her geçen gün öz benliğimizden, örf – adet ve törelerimizden uzaklaşmaktayız! Dolayısıyla maziden gelip atiye giden bir ırkın evlatları olarak, bu gün içinde bulunduğumuz durumun hiçte iç açıcı bir vaziyetinin olmadığı aşikârdır.

          Bizlerin yetişip büyüdüğü dönemlerde ‘’ söz ’’ dediğin zaman, akan sular durur ve inanılıp güvenilirken, bu gün maalesef (- ne olacak canım, üç harflik bir kelime değil mi?) denilebiliyor!

          Yine o dönem bizlere öğretilen, ‘’ bir acı kahvenin kırk yıl hatırı var ’’ şeklindeydi. Buradan çıkarılacak ders, günümüzde adı İstanbul’ da bir semt olan, ‘’ Vefa ’’ olarak tanımladığımız ve unutulan bir hasletimiz olmuştur!

          Böyle bir zaman sürecinde bu hasletlerini unutmamış kaç kişiyi tanıdığınızı bilemem. Ama benim hem de atmış seneden beri, üstelik bu süre içerisindeki iki bayram ve bir yılbaşı olmak üzere, ilk ve kesintisiz tebrik almak üzere devam eden bir dostluğun mirasçısı - sahibiyim.

          Bu bayram yazımda ’’ VEFA ABİDESİ İNSAN ’’ olarak tanımladığım, çevremdeki çoğu kişilere hikâyesini anlattığım, bu zamana kadar benzeri bir başka kişi duymadığım, saygı değer Sayın Doğan ÖZÇEKİRGE Bey’ le olan hatıramızı sizlerle paylaşmak istedim.

          İlkokula devam ettiğim yıllardı. Babam rahmetlik yedek subay askerliği sonunda, yeni ilçe (kaza) olan ‘’ Kozaklı ‘‘ ya tayinle ‘’ Hükümet Tabipliği ’’ nde göreve başlamıştı. Babamdan başka personel de olmadığından, dairenin de ilçenin de her şeyi o idi.

          ‘’ Ey Türk istikbalinin evladı! İşte bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen; . . . . . ‘’ den ilham alan babam, Anadolu’ nun göbeğinde yeni kaza (ilçe) olmuş bir beldede, iğne yok, ilaç yok, evrak hazırlayacak dosya yok, kâğıt yok, oturacak doğru dürüst masa sandalye yok misali.

          Bir gün dairede kalıp, kazaya gelenlerin sağlık problemleriyle ilgileniyor, bir gün köylere gidiyor, orada hizmet veriyordu. Gittiği köyde akşama kadar yapması gerekenleri yapıp, işi bitince kaza’ ya gelen varsa onunla, değilse yayan – yapıldak geri dönüyordu.

          Bu ahvalde devam ederken, bir gün kaza’ ya bir ‘’ Köy Ebesi ‘‘ tayin ediliyor. Tayin edilen Köy Ebesi’ ni, ağabeyi Doğan Bey Amca ( Özçekirge ), bacısını alıp çıkıp geliyor Anadolu’ nun bozkırı Kozaklıya.

          Ebe Abla, Ege’ de doğup – büyüyüp – okuyup, Anadolu’ da yeni kaza olmuş bir ilçeye göreve gelen bir genç kız. Buraya gelene kadar evinden, yuvasından ayrılmamış. Geldiği yer ise evinden ve çevresinden yüzlerce kilometre uzakta.

          O zamanın Türkiye’ sinde bir yerle irtibat kurmak için, mühim bir olay varsa jandarmanın telefon santralinden, değilse PTT’ den yazdırıp, çağırtılmak suretiyle ve icabında bir gün boyu beklemek suretiyle görüşebilirsen görüşüyorsun.

          Mektup dersen o da farklı değil. Şimdiki gibi bir tuşa basınca, e - mail, internet falan yok! Haftanın belli günleri posta gelir ve gider. Postanın geleceği günler dört gözle beklenir, beklenen önemli bir haber gelecekse, postacıya müjde bile verilirdi.

          O yıllarda yurdumuzun hemen her yeri aynı mahrumiyetin içerisindeydi. İşte bu ortamdaki bir yere, Doğan Bey Amca bacısını bırakıp gidecekti.

          Görev yapılacak yerde büyük olarak sadece babam vardı. Dolayısıyla bacısını bir baba – bir ağabey gibi emanet ederek, gözü arkada kalmadan gidebileceği Doğan Bey Amca da bunu yaptı. Bacısını evvel Allaha sonra babama yani bize emanet ederek İzmir’ e döndü.

          Babam ile Ebe Abla adeta baba – kız gibi birlikte görev yaptılar. Zaman oldu bizim evimizde misafir kaldı, annemle ana – kız gibi birlikte yemek hazırladılar. Böyle birlikte aylar geçerken bir gün Ebe Abla’ nın memlekette küçük kız kardeşinin bir kaza sonucu vefat ettiği acı haberi geldi. Bunun üzerine Ebe Hanım bakanlıktan Ege’ ye memleketine tayin isteyerek gitti.

          Ebe Abla Kozaklıda iki yıla yakın görev yaptı ve bize tanrı emaneti olarak kaldı. Bilahare biz de önce Kozaklıdan Hacıbektaş’ a ve daha sonrada Kırıkkale’ ye tayin olup geldik. Ben de Hacıbektaş’ ta ortaokuldan sonra, önce Kayseri Lisesi ve sonrası Kırıkkale de devam ettim.

          Kozaklıdan başlayıp Hacıbektaş’ a ve oradan da Kırıkkale’ ye devam eden zaman içerisinde, 1955’ ten 2005’ e tüm yılbaşı ve bayramlarda istisnasız hepsinde ve her defasında, aksamadan babama gelen ilk tebrik, kesinlikle ve mutlaka bizim Doğan Bey Amca’ dan oldu.

          2005 te Babamın vefatından bir hafta önce de, babama hayattaki son Kurban Bayramı tebriki gelmişti. Bayrama üç gün kala babamın vefatı münasebetiyle, ben de kendisini telefonla arayıp vefat haberini verdiğimde, telefonun karşı tarafındaki ses tonundan eminim ağlıyordu.

          Ve bana söylediği (- Oktay Bey oğlum, babanızla bir defa karşılaştık. Ama bir ömür boyu irtibatlaştık. Siz dilerseniz ben buna sizlerle devam etmek istiyorum. Çünkü Recep Bey’ in benim nezdim deki yerini tarif mümkün değildir) dedi.

          O günden sonra bu defa da bizim aile efradımızın hayatta olan tüm fertlerinin tamamıyla ve aynı minval üzere irtibatımız devam.

          2006 da bir seyahatim vesilesiyle, elli bir sene sonra Turgutlu’ da evine ailece ziyaretine vardığımızdaki memnuniyet ve mutluluğunu kelimeler ifadeye kifayetsiz kalır. Bizleri nasıl ve ne şekilde misafir edeceklerini ve ağırlayacaklarını inanın tarif edemem.

          Atmış sene önce ve bir defa görüşmek suretiyle başlayıp, iki seneye yakın bir süre tanrı emaneti olan kardeşine sağ betliğe karşılık, bir ömür boyu (ki bugün için bizlerin devam etmek şerefine haiz olduğumuz), bu baba dostluğu ve vefakârlığı yâd etmeden geçemedim. Çünkü bu Ramazan Bayramı telefonunda da rekor yine Doğan Bey Amca’ ya ait oldu.

          Her şeyin çıkar ve menfaat ilişkileriyle özdeşleştiği, bu zihniyetle örtüşmeyen şahsiyet ve kişilerin adeta dışlandığı günümüz ortamının anlayışına bir anekdot olsun istedim.

          Haa, bu hatıraya vesile olan Ebe Ablamı sorarsanız, Kozaklıdan sonrasına ne benim ve nede aile efradımızdan hiçbirisinin, ( öyle sanıyorum ki kendi ailesinin dahi ), hafızalarında yeri yok ! ! !   

          Bu münasebetle tüm okuyucuların Mübarek Ramazan Bayramını kutlar, selam – saygı ve hürmetle, daha nice günlere sağlık ve afiyetle eriştirmesini Cenabı Allah’ tan temenni ederim. Bir sonraki güncel olan ‘’Salon Soygunu’’ yazımda buluşmak dileğiyle.

* * * * *

N O T: Yıllar önce bir okuyucu dostum tarafından kaleme alınmak suretiyle bana hatıra olarak verilen, kaynağı hakkında bilgi sahibi olmadığım bu tavsiyeler, okuyucu dostlarıma bir şeyler verebilirse, kendimi bahtiyar sayarım.  24 Ağustos 2015. 

 

* Söylenmemiş söz, tekrarlanmamış olay yoktur.

     * Bize düşen, iyilerinden yön belirleyip, iyi olmayanlardan ders almaktır.

          * Yaşamın boyunca, iyi ve kötü örneklerle yol gösterenleri minnetle an.

               * Tüm canlıların önemini araştır, göreceksin ki, tek değerli olan sen değilsin.


Bu yazıyı paylaş      Sayfayı yazdır    
  YORUMUNUZU YAZIN
Isminiz
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
 
  
Açiklama :

Yorum yazarken lütfen küfür, hakaret ve suç unsuru teskil edecek ifadeler kullanmayiniz. Bu tür yorumlar editörlerimiz tarafindan onaylanmamaktadir.

  
  YORUMLAR
OKTAY KIRLANGIÇ  -  08-09-2015 - 13:05
SAYIN KARAER: ŞAHSIMA GÖSTERDİĞİNİZ TEVECCÜHE TEŞEKKÜRLER. YARIM ASRI GERİDE BIRAKTIĞIMIZ ŞEH-Rİ İKAMETİMİZDEN ve DAHİ TECRÜBELERDEN, ŞİMDİDEN SONRASINA YAŞADIĞIMIZ TOPLUMA NE VEREBİLİRSEK, ONUN SEVAP VE MUTLULUĞUYLA YETİNECEĞİZ. ALLAH\' A EMANET OLUN. SAYGILARIMLA.
ALAATTİN KARAER  -  07-09-2015 - 16:02
SAYIN OKTAY BEY! KALE MEDYA GRUBUNDA BAŞLAMIŞ OLDUĞUNUZ KÖŞENİZ HAYIRLI OLSUN. GEÇ KALMIŞ BİR KARAR OLMASINA RAĞMEN, OKURLARA, ÖZELLİKLE GENÇLERE HATIRALARINIZ VE TECRÜBELERİNİZ ÖRNEK TEŞKİL EDECEKTİR. BAŞARILAR DİLİYORUM.
OKTAY KIRLANGIÇ  -  02-09-2015 - 20:09
SAYIN OKUYUCUM İSA BEY: ÖNCELİKLE YAZIMA GÖSTERDİĞİNİZ İLGİYE ŞAHSEN TEŞEKKÜR EDERİM. TABİİ BU ARADA OKUYUCU DİKKATİNİZE DE. ANCAK NE VAR Kİ, YAZIYI BEN BAYRAM AREFESİNDE YAZDIM. YAYIMI İSE BAZI MEVZULARDAN DOLAYI BAYRAM SONUNA KALINCA, YAZI BAŞLIĞIMA BU DURUMU AÇIKLAYICI BİR BİLGİ EKLEDİM. FAKAT BASIM ESNASINDA O İLAVE SATIR PAS GEÇİLMİŞ OLDUĞU İÇİN, SİZİN BU YORUMUNUZ TEZAHÜR ETMİŞ BULUNUYOR. SAYGILARIMLA.
İsa  -  01-09-2015 - 00:31
Bende sizin Gelecek yılın Ramazan Bayramını kutlarım.Siz bir önceden kutladığınıza göre.
  
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
  
   
 
YAZARLAR Tüm Yazarlar
Fazlı GÜVENTÜRK
İsmail Tekpınar
Şevket ÖZSOY
Nursan Gül Annaç
Kırlangıçoğlu Oktay
  
 E-GAZETE E-Gazete Arşiv
  21 Kasım 2017 Salı
  
  
 ÇOK OKUNANLAR  
  
 
Sitemizden yararlanırken gizlilik ilkelerini okumanızı tavsiye ederiz.
İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tüm hakları saklıdır. 2010 - Tasarım ve kodlama :kergisi
Tel : 0318 224 34 34  -  E-mail : bilgi@kalehaber.net