24 Eylül 2020 Perşembe
 
ANA SAYFA FOTO GALERİ KIRIKKALE WEB TV İLÇE-BELDE HABERLERİ
Haber Ara  
 
Uzelli'den Tablet Bağışı
Uzelli'den Tablet Bağışı
Son Kurban
Son Kurban
Biz Konuşmuyoruz Çalışıyoruz
Biz Konuşmuyoruz Çalışıyoruz
Kırıkkale'nin Âşığı Şiirlerini Öksüz Bıraktı
Kırıkkale'nin Âşığı Şiirlerini Öksüz Bıraktı
  YAZARLARIMIZ
BU ÇOCUKLARA YARDIM EDİN
16 Ocak 2020 Perşembe Bu yazı 9506 kez okunmuştur.
 
  
Yazı boyutu : 13 Punto 15 Punto 17 Punto 19 Punto

 

Zaman çok çabuk geçiyor. Yaşantınızda yaptığınız birçok işi zaman geliyor unutuyor ve gelecek için ne yapabilirim düşünceleriyle yoğruluyorsunuz. Bir gün yaptığınız iyilik ve kötülükleri Yaradan karşınıza çıkartıyor. Kötülük yaptıysanız, ben ne yaptım diyorsunuz ve Allah'a (cc) affı için yalvarıyorsunuz. İyilik yaptığını zaman ne güzel yapmışım diyerek mutlu oluyorsunuz.Allah'ım (cc) senin sayende iyilik yaptım diyerek sevincinize sevinç katıyorsunuz.

 

MUTLU OLDUM

Geçtiğimiz günlerde yaşadığım bir olayı sizlerle paylaşmak istedim. Çay ocağında otururken 18-19 yaşlarında bir genç karşıma geçerek Abi beni tanıdın mı?" dedi. Ben ise çocuğun yüzüne bakarak, hatırlamaya çalıştım. Fakat hiç bir yerden çıkartamadım. Bunun üzerine genç konuşmasına devam etti. "Sekiz yaşlarında bulunuyordum. Bir kış günü kardeşlerim ve ben Zafer caddesinde okuldan çıktıktan sonra mendil satıyorduk. Sen elinde makineyle geldin ve bizleri haber yaptın. Ardından bizlere yardımlar edilmeye başlandı. Ailem ve ben sana hep dua etmeye başladık. Allah senden razı olsun abi" dedi. Genç bunları söyledikten sonra hafızamı zorlamaya başladım. Yaptığım haberler aklıma geldi. Haberin başlıkları "BU ÇOCUKLARA YARDIM EDİN VE BU ÇOCUKLAR BİZİM" diyerek değişik haberler yaptığım aklıma geldi. Karınca ve kaderince başta kendim olmak üzere beni arayan hayırseverleri aileye yönlendirdim. İyi ki haber yapmışım. Hala hayır dua aldığıma seviniyorum. Allah'ım senin sayende bunlar oldu. Bu düşüncelerle birlikte gencin yanından ayrıldım.    

 

SURİYELİ ÇOCUKLAR

Bakıyorum da önceden sokakta mendil satan bizim çocuklardı. Şimdi ise savaştan kaçarak ülkemize sığınan Suriyeli çocuklar yerlerini aldı. Bazı vatandaşlarımız, "Bu insanlar nerden geldi. Kendi ülkelerinden kaçıp burada çocuklarına duygu sömürüsü yaptırıyorlar" diyenimizin sayısı az değil. Bunların arasına bazen bende katılıyorum. Ama çocukları ellerinde mendil ve betonda oturur görmek yüreğimi parçalıyor. Hemen aklıma “Eğer beli bükülmüş yaşlılar, takva sahibi gençler, süt emen çocuklar, yayılan hayvanlar olmasaydı, belalar sel gibi üstünüze dökülecekti.” hadisi aklıma geliyor. Suriyeli çocuklara sahip çıkalım. Onlar bizim misafirlerimiz. İnşallah bir gün vatanlarına döneceklerine inanıyorum. Onlar rızıklarıyla Türkiye'ye geldiler. Karınca ve kaderince maddi destek verelim. Unutmayalım ki kimin ne olacağı belli olmaz. İstemediğimiz şeyler bir gün bizimde kapımızı çalabilir. Bunu da sadakalarımızla önleyebiliriz. Kalın sağlıcakla

Bu yazıyı paylaş      Sayfayı yazdır    
  YORUMUNUZU YAZIN
Isminiz
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
 
  
Açiklama :

Yorum yazarken lütfen küfür, hakaret ve suç unsuru teskil edecek ifadeler kullanmayiniz. Bu tür yorumlar editörlerimiz tarafindan onaylanmamaktadir.

  
  
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
  
   
 
YAZARLAR Tüm Yazarlar
Başar Özdemir
Kırlangıçoğlu Oktay
Bekir Eroğlu
Şevket ÖZSOY
Pınar Taşçı YIKILMAZ
  
 E-GAZETE E-Gazete Arşiv
  24 Eylül 2020 Perşembe
  
  
 ÇOK OKUNANLAR  
  
 
Sitemizden yararlanırken gizlilik ilkelerini okumanızı tavsiye ederiz.
İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tüm hakları saklıdır. 2010 - Tasarım ve kodlama :kergisi
Tel : 0318 224 34 34  -  E-mail : bilgi@kalehaber.net