08 Ağustos 2022 Pazartesi
 
ANA SAYFA   KIRIKKALE WEB TV  
Haber Ara  
 
4 Ayda Bin 217 Aile Ziyaret Edildi
4 Ayda Bin 217 Aile Ziyaret Edildi
Eski İmam Hayatını Kaybetti
Eski İmam Hayatını Kaybetti
Dünyayı Harekete Geçmeye Çağırıyoruz
Dünyayı Harekete Geçmeye Çağırıyoruz
Çakır Kırıkkalespor'da
Çakır Kırıkkalespor'da
  YAZARLARIMIZ
SİLİNİP GİTSE!
31 Ocak 2022 Pazartesi Bu yazı 3827 kez okunmuştur.
 
  
Yazı boyutu : 13 Punto 15 Punto 17 Punto 19 Punto

 

Silinip Gitse Hepsi!

Ne kadar geçmişe gömülürse gömülsün unutamadığım o kadar çok şey var ki!...

Hatırladıkça acı veren...

Anımsadıkça farkında olmadan reflekslere girdiğim...

Unutmak için çaba sarf ettiğim.

O kadar çok ki...

Kafamda sürekli milyonlarca şey dolanıyor.

Hepsiyle tek tek konuşuyorum. Kavga ediyorum.

Her birine yeter serzenişlerim...

Gülüyorum kimilerine...

Bazıları üzeri kabuk bağlamış yaralar gibi. Üzerinden mevsimler geçmiş nice yaralar var içimde. Acı veriyor hepsi.

İyileşiyor sanıyorum ama iyileşemiyor bir türlü. Her defasında yeniden kanıyor tuz basarcasına...

Zaman her şeyi düzeltmeye yetmiyor bazen, alışıyor insan sadece. Bir şeyleri alıp götürüyor içinden de kendinden de zaman…

Şairin dediği gibi;

"Biz insanların hassas kısmındanız."

Yeri gelir dünyayı bile sırtımızda taşıyabilecekken, kimi zaman bir kelebek yükü bile yüreğimize ağır gelir.

Bu yüzden gün yüzüne çıkmayışımız.

Bu yüzden sesimizi içimize atıp, yankısında durulmamız.

Bu yüzden yorgunluklardan kaçıp, sessizliğin dinginliğinde yaşamamız...

Hem Eskisi gibi değilim artık. Biraz yoruldum galiba.

Her şeye beliren çocuksu kahkahalarım yok mesela...

İnsanlara kendimi açıklamaktan bıktım.

Uzun cümleler kuramıyorum, içimde yaşıyorum ne varsa...

Anlatmaktan yana olmadığım gibi, anlayacak kimse de kalmamış gibi hissediyorum.

Ne kızıyorum ne güceniyorum artık kimseye...

 

Yaşadığımız şeyler kadar, yaşayamadıklarımızdan dolayı da bu yorgunluğumuz ve kırgınlığımız…

Birikmiş hayaller, dile gelmeyen kelimeler ve boğazımıza kadar kalabalık bir yalnızlık ile doluyuz.

Anlayışsız insanların mağduru, samimiyetsiz sevgilerin

yabancısı, yitirilmiş kalplerin koruyuz. Sığamıyoruz bir türlü hayata...

Hep bir ayağımız eşiğin içinde, biri dışında...

Hep eğrelti kalıyoruz bu hayatta. Hep fazla geldik birilerine, bazen de

kendimize...

En çokta şu koca yeryüzüne…

Dünyanın içinde kendi dünyamızı bulamadığımız için yolcuyuz biz. Sadece yolcu...

Ve öğreniyorsun artık, kimse senin gibi ince düşünmüyor, üzülmüyor. Kimse senin için kılını kıpırdatmıyor, bir şey yapmıyor. Kimse seni düşünmüyor, önemsediğin kadar önemsemiyor, mutlu ettiğin kadar mutlu edilmiyorsun…

Sonra mı?

Daha da olgunlaşıyorsun...

Hayata bir "eyvallah" deyip incindiğin yerden yeniden başlıyorsun yaşamaya...

Acılarla dolu senaryolar bırakmak istemiyorsun ardında...

Kimi zaman kendi ellerinle açtığın sayfaları, yine kendi ellerinle kanaya kanaya kapatıyorsun. Uğurluyorsun kendinden bir şeyleri...

Öfkeni mesela, kırıklıklarını…

Sonra dayayıp sırtını Allah'a..!

Ölüm var sonunda diyerek

sabrediyorsun...

Soluk soluğa kalmış ama hiçbir şey anlatamayacak gibi sakin kalıyorsun.

Gitmek istediğin belli bir yer yok ama kalmak istemediğinden artık eminsin...

Sadece herkesin ve her şeyin biraz olsun susmasını, vicdanının sesini dinlemesini istiyorsun. İnsanların “kendini bulabilmesi” için. Bir türlü göremedikleri, bencilliklerinden,

vefasızliklarından ve egolarından arınıp, sadece senden anlayış, çaba ve bir şeyler bekleyip bunlarla mutlu olmak yerine, birazcık da seni düşünüp, "Senin için ne yapabilirim? Sen ne istiyorsun? " demelerini istiyorsun artık...

“Şu üç günlük dünyanın ikinci günündeyim. Artık ne ilk günün hevesi, ne de üçüncü günün

korkusu var.” Dünyanın malı, mülkü, parası, hırsı, yarışı da ilgimi çekmiyor. Umarım sizler kazanırsınız...

Ben sadece;

 “Kimseye demeden, kimseye değmeden, kimseden olmadan, kimseden ummadan, kimsenin saçına ak, sırtına yük, kalbine dert olmadan" sıyrılıp gitmek istiyorum şu dünyadan...

Allah'a ısmarlıyorum ben...

Dertlerimi, kederimi...

İçimde saklayıp diyemediklerimi...

Haksızlıkları, hayal kırıklıklarımı…

Hep Allah'a ısmarlıyorum artık.

Sana emanet Allah'ım.

Bu yazıyı paylaş      Sayfayı yazdır    
  YORUMUNUZU YAZIN
Isminiz
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
 
  
Açiklama :

Yorum yazarken lütfen küfür, hakaret ve suç unsuru teskil edecek ifadeler kullanmayiniz. Bu tür yorumlar editörlerimiz tarafindan onaylanmamaktadir.

  
  YORUMLAR
Dost  -  31-01-2022 - 10:18
Kardeşim yazın çok anlamlı çok güzel olmuş. Eline sağlık. Ayrıca sen gerçekten müthiş edebiyatını çok güzel ortaya dökmeye başladın. Devam kardeşim.
  
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
  
YAZARLAR Tüm Yazarlar
Yener KAZAN
Hüseyin GÜNEY
Ahmet ULUSOY
Sadettin KARALÖK
Rabia Saylam TAŞDEMİR
Dede BULUT
Başar ÖZDEMİR
ÜLKÜ'CE
  
 E-GAZETE E-Gazete Arşiv
  07 Ağustos 2022 Pazar
  
  
 ÇOK OKUNANLAR  
  
 
Sitemizden yararlanırken gizlilik ilkelerini okumanızı tavsiye ederiz.
İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tüm hakları saklıdır. 2010 - Tasarım ve kodlama :kergisi
Tel : 0318 224 34 34  -  E-mail : bilgi@kalehaber.net